رنگِ چمنی را دوست دارم، زیباست
رنگ یشمی اما رنگِ نهانِ من است
مردمَم خاکستری دانند
دوستان خاکستری دانند
مادرم خاکستری داند مرا .....
سبز یشمی اما رنگِ نهانِ من است ....
تو می دانی چرا .....
تو می دانی چرا بعد از تو خاکستری پوش شدم ....
تو می دانی چه شب ها نقاب بر صورت، زیر نور ماه ..... و جای خالیه تو .....
تو می دانی که من از نگاهت دارم این رنگ را ....
تو می دانی تمام زندگیِ من در لحظه ی سکونِ نگاهِ خیره ات خلاصه می شود ..... تمام می شود .....
می دانی و باز رفته ای ......
می دانی و تنهایم گذاشتی ......
می دانی و ......
رنگِ چمنی را دوست دارم ......
اما عاشقِ سبزه یشمی ام .......
برچسب:
نویسنده: سام هاشمی