دستان خدا
درباره سایت
امکانات وب
به نام " او "
که می گوید اعداد نشانگر سال ها هستند؟
سال ها با اعداد عوض نمی شوند، سال ها با من عوض می شوند...
زمانی که من سال ها در لحظه ای می مانم و تنها اعداد یکی بالا و پایین می روند.
سال ها است که می طلبم و نمی یابم .... چه فرق اگر 95 یا 96 ... هیچ چیز در این تحویل سال ها مهم نیست اگر من متحول نشوم.
درود بر کسانی که هر روزشان تحویل سال است و هر سالشان تحولی نو ....
و چه بد کسانی که نمی دانند چه میکنند با سال ها، روز ها ...
چه بد من !
سال جدید شده است و من همچنان از طرحی کهنه رنج می برم ... در صدای خفقان این روزها تاریکی را به عیان میبینم!
آنچه که امید شب های تار بود اکنون خورشید روزهایم را گرفته است....
طرح های جدید محکوم به شکستند و من محکوم به پیروی از طرح کهنه این خلقت عجیب...
در میان خاموشی این شهر غریب ... هیچ کس نخواهد پرسید که
چه خیالی؟ چه شبی داشته ام؟
و چنین پرسشی چنان عظیم است که در وسعت آسمان ها و زمین نخواهد گنجید...
شاید باید گفت این نیز کتابی است ...
کتابی پر از سطرهای نانوشته ... پر از حرف هایی که زده شد و در ابهام شب های تار به ابدیت پیوست ...
در عجبم که چنان محصور اعداد شده ام که هیچ راه فراری نمی بینم ...
کاش بتوان در میان این اعداد بی روح یک دو سه روزی را پرواز کرد ...
چهارمین روز را به استراحت پرداخت و در پنجمین طلوع آفتاب به خورشید پیوست ...
وه چه خیالی ...
او نیست ... باید که رفت به دنبال ذره ای شادی گشت و دیگر در پی این روزها نبود ...
این اعداد همگی فریبی عظیم اند... روزها همه فریبی عظیم اند ... می آیند و می روند ... و من همچنان مانده ام!
باید بروم به ماورای اعداد... فراتر از حصر این حسرت ...
باید که یافت ... باید که غرق شد ... باید که ...
"مسافر"
برچسب:
نویسنده: سام هاشمی